Pałac Sanguszków
  
Kościół św. Anny
   Klasztor i Kościół oo. Kapucynów   Dworek Werchrackiego   Dworek Szaniawskiego   Ratusz i rynek miejski
Muzeum Zamoyskich w Kozłówce   Warto zobaczyć


Pałac Sanguszków
Początki pałacu sięgają I połowy XVI wieku, kiedy Piotr Firlej herbu Lewart założył miasto - początkowo nazwane Lewartów od swego herbu. Wkrótce też zbudował pierwszy pałac, który w 1553 roku odziedziczył Mikołaj II Firlej. Rozbudował on pałac, a także założył wspaniały, geometryczny ogród.

W II połowie XVII wieku pałac mający kształt zamku przeszedł w ręce marszałka wielkiego koronnego Józefa Karola Lubomirskiego i wtedy również dokonano rozbudowy obiektu, wg projektu słynnego architekta Tylmana z Gameren.

W XVIII stuleciu Lubartów wraz z zamkiem zniszczonym w czasie wojny północnej stał się własnością marszałka wielkiego litewskiego Pawła Sanguszki. Ten postanowił odbudować obiekt wg projektu włoskiego architekta baroku - Pawła Antoniego Fontany. W tym samym czasie Fontana na zlecenie Sanguszki budował też w Lubartowie pobliski kościół Św. Anny i klasztor Kapucynów. Fontana sprawdził się znakomicie, bowiem efekt przebudowy pałacu zachwycił wielu. Powstał wtedy elegancki, barokowy pałac.

W XX wieku pałac spłonął, ale miasto podjęło się jego odbudowy i dziś pałac znów zachwyca. Mieści Starostwo Powiatowe, dlatego nie jest udostępniony do zwiedzania, ale można podziwiać jego wnętrza w godzinach otwarcia Urzędu. Pałac otacza piękny, zadbany park z fontanną.

W latach 2019 - 2021 Park miejski został gruntownie przebudowany. Prace z tym związane trwały blisko dwa lata, a ich zakres był bardzo szeroki. Obejmował zarówno zieleń, jak też przebudowę alejek oraz wymianę całej infrastruktury. Założeniem było wydobycie historycznego kontekstu tego terenu. Zlikwidowana została również wyspa na stawie, co było konieczne ze względu na podkreślenie charakteru zbiornika wodnego i jego funkcji.

Przed rewitalizacją w parku było 36 gatunków drzew i 6 gatunków krzewów. Obecnie dosadzono 6 gatunków drzew i 19 odmian krzewów. Łącznie do miejskiego ogrodu zostały wprowadzone 92 nowe gatunki roślin, m.in. byliny, paprocie i trawy ozdobne. Ustawiono też 78 drewnianych ławek parkowych, 34 ławki kamienne i blisko 30 koszy na śmieci. Jest również drewniana glorieta.

Od 30.08.2021 roku decyzją radnych Lubartowa prak otrzymał nazwę: Park Książąt Sanguszków.

Kościół św. Anny od roku 2008 Bazylika Mniejsza
Tuż obok parku i pałacu Sanguszków znajduje się wyjątkowy, nie tylko w skali Lubartowa, obiekt – Bazylika mniejsza pw. św. Anny — budowany w latach 1733-1738, projektu Pawła Antoniego Fontany. Barokowy, murowany, dwuwieżowy kościół, został ufundowany przez Pawła Karola Sanguszkę. Fronton kościoła ozdabiają dwie wieże zwieńczone pięknymi hełmami oraz elewacja bogata w pilastry i gzymsy. W pomieszczeniach nad zakrystią znajduje się muzeum parafialne. Zawiera ono zbiory zgromadzone na przestrzeni ostatnich 300 lat.



Najbardziej okazały zabytek to tkany złotą nicią ornat, ofiarowany kościołowi przez księcia Sanguszkę w dniu konsekracji świątyni. Więcej informacji >>>


Klasztor i Kościół oo. Kapucynów
Wzniesiony w stylu barokowym w latach 1737-1741 według projektu Pawła Antoniego Fontany zespół budynków obejmuje klasztor i kościół św. Wawrzyńca. Kościół został ufundowany przez Pawła Karola Sanguszkę i Mikołaja Krzynieckiego z Urzędowa.

Do kościoła przylega wybudowany w tym samym czasie klasztor otoczony murem obronnym. W pobliżu znajduje się spacerowy ogród kwiatowy. Świątynia to budowla jednonawowa. Wnętrze zdobią osiemnastowieczne płótna ołtarzowe, autorstwa Szymona Czechowicza. m.in. w ołtarzu głównym „Męczeństwo św. Wawrzyńca”. Więcej informacji >>>


Dworek Werchrackiego - Muzeum Ziemi Lubartowskiej 
Dziewiętnastowieczny dworek przy ulicy Kościuszki nr 28 to siedziba Muzeum Ziemi Lubartowskiej oraz Lubartowskiego Towarzystwa Regionalnego. Budynek został ofiarowany na ten cel przez doktora Stefana Norberta Werchrackiego i oficjalnie otwarty w 1970 roku, po kapitalnym remoncie. Muzeum posiada ponad 2,5 tyś eksponatów. Wśród nich są m.in. wyroby pochodzące z lubartowskiej wytwórni fajansu (manufaktura ceramiki założona przez Henryka Łubieńskiego funkcjonowała tutaj w latach 1839-1850).



Zbiory muzeum to także rękodzieło ludowe. Stroje folklorystyczne z ubiegłego stulecia, tkaniny, narzędzia rolnicze. Ciekawostką jest zbiór żelazek na węgiel drzewny i tzw. duszę. Muzeum czynne jest od poniedziałku do piątku w godz. 7:30 – 15:30. W soboty i niedziele możliwe jest zwiedzanie po uprzednim uzgodnieniu. Więcej informacji >>>


Dworek Szaniawskiego
Dworek wybudowany na planie prostokąta, parterowy, drewniany, otynkowany. Na lewo od wejścia umieszczona jest tablica pamiątkowa poświęcona mieszkającemu tutaj niegdyś pisarzowi, Klemensowi Junoszy-Szaniawskiemu (1849-1898). Obecnie dworek jest własnością należącą do Parafii św. Anny w Lubartowie. W roku 2020 dworek został odnowiony i jest domem dla sióstr zakonnych. 


Ratusz i rynek miejski
Rynek w Lubartowie w ostatnich latach przeszedł znaczne przeobrażenia. Dzięki wykorzystaniu środków unijnych udało się zrewitalizować tę część miasta, poprawić stan dróg, uzupełnić brakującą infrastrukturę. Dzisiaj w centrum zlokalizowanych jest wiele punktów handlowych, usługowych oraz gastronomicznych. To także miejsce wydarzeń kulturalnych organizowanych w sąsiedztwie Ratusza Miejskiego. Liczne imprezy sprawiają, że Lubartów stał się kulturalną stolicą regionu. 

ratusz rynek lubartow


Zapraszamy Państwa do Punktu Informacji Turystycznej, który przybliży Państwu dzieje i losy Lubartowa. Więcej >>>
ul. Farna 4, 21-100 Lubartów, tel. +48 575 403 125,  e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.



Pałac w Kozłówce - Muzeum Zamoyskich w Kozłówce
Zespół pałacowo-parkowy rodziny Zamoyskich w Kozłówce, w północnej części województwa lubelskiego, 9 km na zachód od Lubartowa. Obecnie pałac jest siedzibą Muzeum Zamoyskich w Kozłówce. Na południu miejscowości znajduje się Kozłowiecki Park Krajobrazowy.

16 maja 2007 roku zespół pałacowo-parkowy został wpisany na listę Pomników Historii. Pałac zbudowany został w latach 1736-1742 przez wojewodę chełmińskiego Michała Bielińskiego, zaprojektowany przez włoskiego architekta Józefa Fontanę, który realizował barokowy schemat entre cour et jardin (między dziedzińcem a ogrodem). W latach 1799-1944 majątek należał do Zamoyskich. Pałac okres świetności przeżywał za czasów Konstantego Zamoyskiego, który w 1903r. założył tu ordynację. Dokonując przebudowy rezydencji, hrabia pragnął z niej uczynić jedną z najbardziej monumentalnych i reprezentacyjnych siedzib magnackich.

W 1928 w ogrodach okalających pałac odbywał się obóz szkoleniowy polskiej reprezentacji gimnastycznej na Letnie Igrzyska Olimpijskie w Amsterdamie, który zorganizował właściciel dóbr, a jednocześnie prezes Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” – Adam Zdzisław Zamoyski. W 1944r. po wyjeździe ostatnich właścicieli pałac stał się własnością państwa.

Pełnił w tym czasie funkcję m.in. składnicy muzealnej Ministerstwa Kultury i Sztuki, a od 1979r. jest siedzibą muzeum (od 1992 Muzeum Zamoyskich w Kozłówce). Wnętrza zachowały autentyczny wystrój z przełomu XIX wieku i XX wieku w tym: neobarokowe i neoregencyjne plafony, piece w miśnieńskich kafli, marmurowe kominki, dębowe parkiety. Zgromadzona jest również niezwykła kolekcja malarstwa (przeważają portrety rodzinne oraz kopie arcydzieł malarstwa europejskiego), mebli, rzeźb, luster, kobierców, porcelany, złoconych brązów i sreber, które swego czasu stanowiły dawne wyposażenie pałacu.

Wnętrza są doskonale utrzymane i posiadają nieporównywalny w Polsce i bardzo rzadki w Europie stopień autentyzmu. Obok pałacu znajdują się: kaplica wzorowana na wersalskiej z kopią nagrobka Zofii z Czartoryskich Zamoyskiej, ogród w stylu francuskiego baroku oraz powozownia. Więcej informacji >>>

 


Warto zobaczyć

Zamek Lubelski
Państwowe Muzeum na Majdanku
Muzeum Wsi Lubelskiej